Lokalavis for Åsane og omegn!
  • DIGITALISERT: Avisa blir gradvis digitalisert, og bessoda blir da slutt på å nyta den saman med ein god kopp kaffi, lørdag og søndag. Då les vi berre overskrifter på nettet og skumles resten, skriver ukens gjestekommentaren, Gunnar Låstad. (Tegning: Sigve Solberg)

Vår nye digitale kvardag

Den teknologiske utvikling har dei siste åra gått unna med ein sånn fart at da er håplaust å følge med for mange av oss.

Enda verre er da for generasjonen før oss, stakkars gamle menneske som ikkje skjønna nokke som helst. Burde vore gjort nokke som gjer ting lettare for dei. 

Saken er at da er fullt forståelig at dei melde seg ut, håplaust å få med seg alt. Dei klara seg godt med ein eller to fjernsynskanala, fasttelefon, kontanter og ikkje minst papiravis. Sistnevnte blir meir og meir digitalisert, og for kort tid sia kom nyheten om at søndagsavisen kun er å lesa på nett frå seint i mars. 

Avisa blir gradvis digitalisert, og bessoda blir da slutt på å nyta den saman med ein god kopp kaffi, lørdag og søndag. Då les vi berre overskrifter på nettet og skumles resten. Det overfladiske menneske er født, mens sosiale medier, grøss og gru, bloggarane overtar. Ikkje da at eg synest at Facebook kun er idiotisk. Blir da brukt som rein og seriøs formidling ser eg mykje positivt. For eksempel deling av viktige saker frå pressen blir da ikkje nok av, spør du meg.

Vi fekk fjernsyn då eg var ni år, med kun NRK som kringkasting. I dag flomma da øve med kanala, og vi går ikkje glipp av nokke ting. Glipp av? Saken er vel at mesteparten går inn eina øyra eller auga og utatt da hitt.

Dnb gjekk ut i media forrrige veka og sa at i framtida vil da bli slutt med penga i setlabokje. Kun kort, og eg forstår argumenta; kvitvasking og svart arbeid vil forsvinna og kjeltringane får eit stort problem. Da verste er frivillige organisasjoner som blir nødt å investera i betalingsterminaler visst dei skal få inn loddpenga eller selga dopapir.

Tida med lønnsutbetaling i små påsa er vekke for lengst. Alle har lønnskonto, og må ha. Då da vart ein realitet, var da fela greie å ikkje sjå pengane. Enkelte tok ut alt og gjømte da heima, som til dømes trygda. Pengane blei utbetalt på utbetalingskort, på same måten då skattepengane kom; postkontora var stappfulle av folk som tok ut kontanter. Fleire år sia da vart slutt på, likavel er da nokken eldre som får trygd på utbetalingskort, men dei er ikkje mange. Ein ting er at dei ikkje vil forandra seg, dei klara rett og slett ikkje følga med på utviklinga.

Ei ivrig bankdama, sikkert som ein intern aksjon, skulle hjelpa ein eldre mann med inneståande penga. Ho sa selvfølgelig at da var lurt å setta penga i fond, aksjesparing, obligasjona og så bortette. Eller skattefri banksparing, som var so lurt ein periode. Seinare i et kaffibesøk fortalte han at han hadde overført noke tå pengane sine på ein mykje bedre konto.

 

Han: Var i bankjen hin dajen og fekk meg ein go’ konto te pengane mine.

Kameraten: Åja, sei du da, ka då?

Han: (tek ein slurk av kaffien, retta seg stolt opp i sofaen) Eg satte pengane mine inn på ein sånn rentefri banksparing.

 

Eller dei som signerte ei gjeldsforsikring.

Ho: Eg tegna ei sånn gjedsforsikring.

Han: Jammen vi har jo ikkje gjeld.

Ho: Mannen sa at da gjorde ingenting.

Ikkje løye ein blir forvirra med alle tilbud ein får, og ikkje minst navna på diverse sparinga. Eg prøve å få da med meg, og da sista eg har «investert» i, er Vipps. Føle rett og slett at eg er nødt. Ser selvfølgelig at da er smart.

Ikkje sånn at vi er digitalt avhengig av da, men i forsikringverden er da kolossalt mykje å huska på, og ting ein må veta. Forsikringa rusla og går, mens telefona frå diverse høflige forsikringsagenta kjem med jevne mellomrom; dei vil fortelja kor mykje betre da er, da dei kan presentera. Høyrest kanskje frekt ut, men eg stola ikkje på dei. Er trofast til banken min,  og fagforeniga mi, at deira forsikringsordning sørga for at mine forsikringa er best. Er forresten sikker på at fleire betala dobbel forsikringa på diverse forsikringa.

Fasttelefonen er snart ein saga blott, og da har gått i eit tempo på eit nivå som Usain Bolt hadde slete med. Dei første mobiltelefonane som kom var store og tunge med spiralledning. Gradvis blitt mindre og lettare, og i dag har stort sett alle smarttelefona som kan brukast til nær sagt alt. App for ditt og app for datt: Aviser, mobilbank, digital postkasse, Norsk tipping, tv - ja, eg kan nevna i fleng.

vi var nygift budde vi i ein hageleilighet i Salhus, utan telefon og kun ein kanal på fjernsynet, banken var ikkje langt vekke og da var postkontor i same bygning som banken. Butikka til å handla i og ein bil, gul Mazda 1300, som eg kvitta meg med då eg kunne setta foten ner på asfalten gjennom bunnpanna, altså ein an verden av ka vi kjøre med i dag.

Eg vakna ein morgon med eit forferdelig håve og sår hals. Ute var eit surt høstvær, og eg skjønte eg måtte ringa jobben og sei at eg var sjuk. Eller var eg da? Kanskje eg berre var sår i viljen. Nærmaste telefon var ein telefonkiosk på kaien i Salhus, og eg orka ikkje tanken på å gå ner å ringa. Klokka var tross alt seks om morgenen.

var alternativet at Michelle måtte ner. Da var fryktelig synd i meg, og etter litt diskusjon gjekk ho ner, rimelig irritert og temmelig oppgitt. Må vel innrømma at eg kunne pressa meg for å gå på jobb, eller gått ner for å ringe sjøl. Eg ber om unnskyldning.

Beskjeden var: Han Gunnar er dødssjuk, men han kjem i mårå.

Relaterte saker